Με μια πρόσφατη έρευνα στη «Διαύγεια», εντοπίσαμε μια ανάθεση του Δήμου Αγράφων με αντικείμενο «Υπηρεσίες καθαρισμού μονοπατιού Μπουζουνίκου του Δήμου Αγράφων», προς την ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. «Περιβαλλοντικές Δράσεις Αγράφων».
Στο σχετικό έγγραφο αναφέρεται ότι η ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. εκπροσωπείται νομίμως από τον Δημοτικό Σύμβουλο κ. Ροπόδη Ανδρέα.
Για να είμαστε ξεκάθαροι...
Δεν θα σταθούμε στο αν η συγκεκριμένη υπηρεσία πραγματοποιήθηκε.
Δεν θα σταθούμε στο αν ζητήθηκαν και άλλες προσφορές για χαμηλότερη τιμή.
Δεν θα αμφισβητήσουμε τη νομιμότητα της διαδικασίας.
Ας θεωρήσουμε, λοιπόν, ότι όλα έγιναν απολύτως νόμιμα.
Το ερώτημα είναι άλλο και είναι πολύ απλό:
Είναι και ηθικό?
Όταν ένας δημοτικός σύμβουλος, που συμμετέχει στα κοινά και ψηφίζει μέσα στα όργανα του Δήμου, εμφανίζεται ταυτόχρονα ως νόμιμος εκπρόσωπος μιας ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. που λαμβάνει ανάθεση από τον ίδιο Δήμο, δεν δημιουργείται τουλάχιστον ένα εύλογο ζήτημα δεοντολογίας και πολιτικής εικόνας?
Η Αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται μόνο από το τι είναι νόμιμο.
Κρίνεται και από το τι είναι ηθικά σωστό, διαφανές και συμβατό με την εμπιστοσύνη που δείχνουν οι δημότες στους αιρετούς τους.
Και επειδή γνωρίζουμε ότι θα ακουστεί το γνωστό «μα είναι νόμιμο», ας το αφήσουμε στην άκρη.
Το νόμιμο είναι το ελάχιστο.
Το ηθικό είναι το ζητούμενο.
Και σε έναν μικρό Δήμο όπως ο Δήμος Αγράφων, όπου όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, η εικόνα και η αντίληψη των δημοτών έχουν τη δική τους ιδιαίτερη σημασία.
Γιατί τελικά, στη δημόσια ζωή, δεν αρκεί να μπορείς να πεις:
Έκανα κάτι νόμιμο.Πρέπει να μπορείς να πεις και..
Έκανα αυτό που ήταν σωστό!
